Cmentarze Kresowe 2026 - Znicze cz. 1

Fot. 1 Wiązanki patriotyczne od TMKK zamówione w kwiaciarni
Wolontariusze Towarzystwa Miłośników Kultury Kresowej udali się w dniu 6 listopada 2026 na Ukrainę, aby zakończyć tegoroczną akcję ratowania cmentarzy kresowych.
Zadaniem do wykonania jest przeprowadzenie jesiennych prac porządkowych na cmentarzach, którymi Towarzystwo opiekuje się systemowo od 2010 roku (Kołomyja, Stare Sioło, Zimna Woda) oraz zapalenie na nich i w innych odwiedzanych miejscach pamięci narodowej zniczy pamięci, a w wybranych miejscach złożenie patriotycznych wiązanek.
Grupa planuje także uczestniczyć we Lwowie, w dniu 11 listopada, w obchodach Święta Odzyskania Niepodległości, organizowanych przez tutejszy Konsulat RP.
Do wyjazdu, oprócz wielu materiałów, narzędzi i sprzętów, a także niemal 200 zniczy, przygotowaliśmy 12 wiązanek patriotycznych, aby uczcić pamięć zasłużonych dla naszego kraju osób.
5 wiązanek zamówiliśmy w obsługującej nas w tym zakresie od kilku lat kwiaciarni, a 7 wykonała, z wielkim sercem, moja małżonka Roma.
5 wiązanek zamówiliśmy w obsługującej nas w tym zakresie od kilku lat kwiaciarni, a 7 wykonała, z wielkim sercem, moja małżonka Roma.

Fot. 2 Wiązanki autorstwa Romy (7 szt.)
Dzięki wczesnemu wyjazdowi grupy z Wrocławia (godz. 3.00) i rekordowo krótkim przekraczaniu granicy (łącznie 15 minut po obu stronach) zdołaliśmy dotrzeć za Lwow, do Bóbrki jeszcze w porze jasnego dnia. Tam wstąpiliśmy z przesyłką do Sióstr Franciszkanek, a także zaglądnęliśmy na tamtejszy cmentarz, aby zapalić znicze na kilku mogiłach, a przy pomniku Franciszki Kliczewskiej (przodek Romy) dodatkowo wiązankę.

Fot. 3 Pomnik Jana Słockiego na cmentarzu w Bóbrce

Fot. 4 Pomnik Franciszki Kliczewskiej
Dalsza podróż w kierunku Kołomyi (miejsca naszego pierwszego noclegu) przebiegała obrzeżami Stanisławowa, gdzie nadal w porze dobrego, dziennego światła, zatrzymaliśmy się przy memoriale w Czarnym Lesie. To jest miejsce, w którym 14/15 sierpnia 1941 Gestapo zamordowało 250-300, wg innych źródeł nawet do 700 osób inteligencji polskiej.

Fot. 5 Wolontariusze kończą uprzątanie liści na obszarze głównego pomnika memoriału w Czarnym Lesie
Tam uprzątnęliśmy opadłe na teren pomnika głównego liście, zapaliliśmy znicze, złożyliśmy wiązankę patriotyczną i pomodliliśmy się za zmarłych.

Fot. 6 Wiązanka i znicze od TMKK złożone w Czarnym Lesie

Fot. 7 Uprzątnięty i udekorowany pomnik memoriału

Fot. 8 Jedna z tablic memoriału z nazwiskami pomordowanych – tutaj pedagodzy
W dalszej podróży dotarliśmy na nocleg do Kołomyi.
Poranek sobotni (7 listopada) powitało nas pięknie wschodzące słońce, które towarzyszyło wolontariuszom przez cały dzień.

Fot. 9 Wschodzące nad Kołomyją słońce – w dali widnieją Karpaty
Po śniadaniu pojechaliśmy do Kosowa, aby korzystając z okazji wstąpić na huculski, sobotni jarmark.

Fot. 10 Most na rzece Rybnicy, za którym, po lewej stronie, na dużym obszarze, rozciąga się targ huculski
Na targu jest mnogość wyrobów i produktów regionalnych, zarówno spożywczych, jak i innych – użytkowych, które są wytworami rękodzielniczymi, stanowiąc wielkie bogactwo kulturowe huculszczyzny.

Fot. 11 Targ w Kosowie – jedno z bardzo wielu stoisk z produktami spożywczymi – tutaj owoce i suszone grzyby z Karpat

Fot.12 Wyroby huculskich wędliniarzy

Fot. 13 Różnorodne wyroby z drewna z miejscowych lasów

Fot. 14 Nie brakło oczywiście regionalnych nalewek, których była niezliczona różnorodność

Fot. 15 Stoisko z wyrobami serowymi (bryndze, bunce, serki wędzone)

Fot. 16 Stoisko serowe, przy którym była stała kolejka (tutaj zakupiłem bryndzę owczą)

Fot. 17 Dzieża z owczą bryndzą

Fot. 18 Wyroby ceramiki regionalnej

Fot. 19 Rejon strojów ludowych

Fot. 20 Piękne wyroby woskowe
Po wizycie w Kosowie powróciliśmy do Kołomyi na „nasz” cmentarz. Tutaj uprzątnęliśmy liście i zeschłe rośliny na kilkudziesięciu grobach, gdyż nie sposób naszymi siłami wygrabić całego, wielohektarowego cmentarza i zapaliliśmy znicze na wielu grobach. W kilku miejscach złożyliśmy wiązanki patriotyczne.
Należy zauważyć, że od naszych prac sierpniowych, nastąpiła pozytywna zmiana, gdyż na cmentarzu zostały pocięte i wywiezione zalegające, powalone drzewa.
Przy grobowcu Kraśnickich dokonaliśmy impregnacji hydrofobowej pomnika kobiety, gdyż przy sierpniowej rekonstrukcji (odtworzenie brakującej głowy i prawej ręki) nie zostało to wykonane z powodu padającego po tym deszczu.

Fot. 21 Wiązanka i znicze ustawione przy grobowcu 4 księży

Fot. 22 Grobowiec Kraśnickich oczyszczony z liści z zapalonym zniczem, po hydrofobizacji figury kobiety

Fot. 23 Pomnik Franciszka Wernera ze zniczem i wiązanką od Romy (jest to jeden z Jej przodków)

Fot. 24 Uprzątnięty grobowiec, z zapalonym zniczem Dominiki Albiny Ostrowskiej

Fot. 25 Wiązanka i znicze od TMKK oraz znicz od Ogólnopolskiego Oddziału Kołomyjan (OOK) „Pokucie przy tablicach pomnika Ofiar Obozu w Kosaczowie

Fot. 26 Pomnik Ofiar Kosaczowa z tablicami z nazwiskami ofiar, uprzątnięty z opadłych liści

Fot. 27 Wiązanka i znicz od OOK „Pokucie” oraz znicze od TMKK przy pomniku organizacji „Gwiazda”

Fot. 28 Pomnik organizacji „Gwiazda” uprzątnięty z opadłych liści

Fot. 29 Pomnik na mogile Sławcia Arsenicza z zapalonym zniczem, po uprzątnięciu liści, choć – jak widać - one wciąż spadają

Fot. 30 Mogiła Huberów po uprzątnięciu, z zapalonymi zniczami

Fot. 31 Uprzątnięty pomnik, z zapalonymi zniczami u kapitana 49. Huculskiego Pułku Strzelców Stanisława Mariana Giziewicza
Słoneczna, bezwietrzna pogoda pozwoliła nam na spokojną pracę na cmentarzu, a pobyt w Kołomyi pozwolił się nam spotkać z naszymi miejscowymi przyjaciółmi.
Wszystkim uczestniczącym w wyjeździe Szanownym Wolontariuszom dziękuję pięknie za odważenie się w obecnej sytuacji na Ukrainie na wyjazd oraz duże zaangażowanie w realizowane prace.
Jutro wstąpimy na cmentarz komunalny w Kołomyi, aby uczcić pamięć dawnych działaczy organizacji Polaków w Kołomyi i zmarłych naszych przyjaciół, którzy uczestniczyli w pracach TMKK na starym cmentarzu w ubiegłych latach.
relacjonował
Zbyszek Saganowski
Wyjazd jest realizacją II części programu dotacyjnego Narodowego Instytutu Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą POLONIKA zatytułowanego Polskie dziedzictwo kulturowe za granicą – wolontariat. 2026
Artykuł przeczytano 67 razy
