Przyjaciele
Wielkie serca z Nowego Rozdołu
Towarzystwo Pomocy Polakom „Wielkie Serce” zostało założone w kwietniu 2008 roku. Pomagamy rodzinom polskiej narodowości, a przede wszystkim starszym, samotnym oraz wielodzietnym, pozostawionym samym sobie, ponieważ na Ukrainie nie ma opieki socjalnej, pomagającej ludziom, którzy nie z własnej winy znaleźli się w ciężkiej sytuacji życiowej.
W wrześniu 2008 roku pod patronatem Towarzystwa otworzyliśmy Centrum Kulturalno Oświatowe im. Karoliny Lanckorońskiej, a w nim Polską Szkołę, do której uczęszcza w 2011 roku 150 uczniów w 80% z rodzin narodowości polskiej. Szkoła posiada licencję Ministerstwa Oświaty Ukrainy. Jest placówką konsularną. Nauczamy języka polskiego jako ojczystego, historii Polski, geografii, narodoznawstwa, kultury i tradycji polskich.
Poza tym prowadzimy artystyczne kółka zainteresowań: zespół wokalno-instrumentalny, zespół pieśni i tańca, chór, zespół teatralny oraz choreograficzny zespół taneczny. Nasza młodzież ma wiele osiągnięć w olimpiadach i konkursach organizowanych w kraju i za granicą. Jesteśmy młodą organizacją, ale prężnie działającą.
Staramy się nawiązać współpracę ze szkołami, Urzędami i innymi placówkami w Polsce. Ostatnio pokazaliśmy spektakl „Lwowskie Jasełka „ w Warszawie i okolicach, Grodzisku Mazowieckim, Sochaczewie. Wyruszamy też do Krakowa z przedstawieniem.
Mamy jednakże problemy, z którymi sami sobie nie poradzimy. Jednym z nich jest zdobycie środków na wynagrodzenia dla nauczycieli, ponieważ nie mogą pracować społecznie, mając rodziny na utrzymaniu. Fundacje w Polsce nie mogą lub nie chcą finansować wynagrodzeń dla nauczycieli, tłumacząc, że ustawa tego nie przewiduje. W naszej szkole pracuje siedmiu nauczycieli a zajęcia prowadzone są codziennie od godz. 15.00 do 20.15.
Drugim problemem - przedmiotem naszej wyjątkowej troski-jest dożywianie dzieci w naszej szkole. Często przychodzą głodne na zajęcia, co wpływa negatywnie na jakość edukacji. Posiadamy pomieszczenia, które można zaadoptować na cele kuchni oraz stołówki, lecz wiąże się to z kosztami rekonstrukcji pomieszczeń oraz wyposażeniem.
Potrzebujemy wsparcia i pomocy wielu instytucji, firm i osób prywatnych, aby zapewnić dzieciom warunki najlepsze z możliwych.
Serdecznie zapraszamy do odwiedzin w Nowym Rozdole na Ukrainie, w naszej Szkole i siedzibie Towarzystwa. Z przejścia granicznego Hrebenne-Rawa Ruska do Nowego Rozdołu jest około 120 km. Zawsze będziecie mile widziani. Miasto należy do najmłodszych miast w obwodzie lwowskim. Położone jest we wschodniej części rejonu mikołajowskiego. Miasto powstało w 1953 na gruntach dawnej wsi Malechów[1].,koło starego osiedla Rozdił Geologowie znaleźli tu pokłady siarki - jedne z największych w Europie. Naturalna siarka przedkarpackiego rejonu jest typu osadowego. Leży ona pod powierzchnią gruntu na głębokości 35 -130 m,
Miasto posiada swoje własne godło i flagę, wniesione do heraldycznych katalogów Ukrainy. Na dzień 1 stycznia 2006 liczba mieszkańców miasta wynosi 27 613.
Podolskie kwiaty z Koziatyna
Miasto Koziatyn – obwodu winnickiego, liczy 22 tys. mieszkańców. Żyją tu ludzie pochodzenia polskiego, rosyjskiego, żydowskiego, ormiańskiego, czeskiego. Według spisu ludności w 2001 roku 2% mieszkańców zadeklarowało swoją narodowość jako polską. W mieście funkcjonuje pięć kościołów prawosławnych, sześć protestanckich , jeden grecko-katolicki i jeden rzymsko-katolicki. Dzieci i młodzież uczą się w sześciu szkołach ogólnokształcących (od 1 do 11 klasy) i Liceum (od 8 do 11 klasy), a także w Technikum Kolejowym.
W roku 2007 zebrała się grupa z inicjatywą stworzenia i zarejestrowania Stowarzyszenia „Centrum Kultury Polskiej im.Tymosza Padury ” w Koziatyniu. Były to osoby pochodzenia polskiego, parafianie kościoła p.w. Matki Bożej Dobrej Rady oraz inteligencja koziatyńska.
Stowarzyszenie przyjęło imię Tymosza Padury – polsko-ukraińskiego poety XIXw. urodzonego na Podolu ( zmarłego na ziemi koziatyńskiej), znanego m.in. jako autora popularnej polskiej pieśni „Hej, sokoły”.
W kwietniu 2007 roku Stowarzyszenie zostało zarejestrowane jako Koziatyńska Rejonowa Organizacja Społeczna „Centrum Kultury Polskiej im Tymosza Padury” w Koziatyniu i wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego. Na dzień dzisiejszy zrzesza 60 rodzin – Polaków, mieszkających w Koziatyniu oraz sympatyków kultury polskiej.
Stowarzyszenie działa zgodnie z założeniami Statutowymi i Programami, które realizuje w ścisłej współpracy z Federacją Organizacji Polskich na Ukrainie , Konsulatem Generalnym RP, Związkiem Nauczycieli Polskich na Ukrainie, Organizacjami pozarządowymi na Ukrainie, władzami miasta Leżajsk i Starostwem powiatu Konińskiego w Polsce, Stowarzyszeniem „Wspólnota Polska ” i Oddziałami, Fundacją „Eemsmond” w Holandii . Nadal szukamy nowych partnerów do współpracy. Stowarzyszenie aktywnie uczestniczy w nawiązaniu partnerskich kontaktów między Samorządami Ukrainy i Samorządami w Polsce, uważając, iż właśnie tego rodzaju współdziałanie sprzyja zbliżeniu polsko-ukraińskiemu.
Zespół folklorystyczny "Podolski Kwiat" - to grupa tańczącej, śpiewającej i grającej na różnych instrumentach młodzieży z miasta Koziatyn na Podolu.
Zespół powstał w 2007 PRZY Roku "Centrum Kultury Polskiej im. „Tymosza Padury". Kierownik Artystyczny - Natalia Czajkowska. Choreograf - Maszewska Ludmiła.
Zespół wielokrotnie brał udział w festiwalach różnych, uroczystościach, przeglądach folklorystycznych, okolicznościowych imprezach, chętnie prezentuje swoje umiejętności na koncertach w szkołach, szpitalach.
W repertuarze znajdują się tańce narodowe, tańce i pieśni z różnych regionów Polski i Ukrainy, obrazki sceniczne oparte zwyczajach i obrzędach polskich i ukraińskich.
Białe skrzydła z Mołodeczna- Białoruś
Swoją nazwę miasto prawdopodobnie otrzymało od rzeki Mołodeczanki. W miejscu ujścia tej niewielkiej rzeczki do Uszy został wzniesiony zamek, w pobliżu którego w XIV wieku zaczęła rozwijać się osada.
Wykopaliska archeologiczne wykazały, że na terenie obecnego miasta znajdowały się wcześniejsze osady, pochodzące z epoki kultury ceramiki sznurowej.
Pierwsza historyczna wzmianka o Mołodecznie odnosi się do roku 1388. 16 grudnia 1388 roku Dymitr Korybut Olgierdowicz, książę Nowogrodu Siewierskiego, wydał na zamku w Mołodecznie dokument[4], zapewniający wierność hołdowniczą Władysławowi II Jagielle i królowej Jadwidze. W średniowiecznych dokumentach Mołodeczno jest nazywane "miejscowością" (tj. miastem), która od roku 1413 do wchodziła w skład województwa wileńskiego.
6 lipca 1501 roku król Aleksander Jagiellończyk nadał dobra Mołodeczna kniaziowi Michałowi Mścisławskiemu pod warunkiem dawania koni pod przejazd posłów i gońców.
Stworzenie zespołu tanecznego narodziło się w myślach Wiktora Baranowicza w 1999 r., kiedy pracował w szkole średniej. Marzył wówczas o zespole, który zgodnie z jego pomysłem wykonywałby polski ludowy repertuar taneczny, ponieważ już wtedy współpracując z Mołodeczańskim Miejskim Oddziałem Związku Polaków na Białorusi chciał zgromadzić w zespole dzieci polskiego pochodzenia.
Po ukończeniu studiów choreograficznych w Lublinie przy UMCS u znakomitego prof. Stanisława Leszczyńskiego, Wiktor Baranowicz zaczął uczyć dzieci tańców polskich. Początkowo były to polonez i krakowiak. Zespół nosił wtedy nazwę „Akwarele”, brał udział w różnych imprezach miejskich, rejonowych, obwodowych i wielokroć był nagradzany.
W kwietniu 2002 r. zespół zaczął ćwiczyć pod zmienioną nazwą „Białe skrzydła”. Obecnie skupia w swych szeregach około 70 dzieci w wieku od 7 do kilkunastu lat (młodzież gimnazjalna oraz licealna). W zespole pracują trzy grupy: główna – 21 członków i przygotowawcza – 50 dzieci. Są to dzieci oraz młodzież z Mołodeczna i rejonu.
W bogatym i zróżnicowanym repertuarze zespołu znajdują się przede wszystkim polskie tańce narodowe (polonez, mazur, krakowiak i oberek) i regionalne m. in. suita kaszubska, przeworska i śląska. Zespół z równym powodzeniem wykonuje tańce innych narodów: ukraińskie, greckie, rosyjskie i białoruskie. Kostiumy taneczne, w których występuje zespół zostały uszyte i wyhaftowane według projektów kierownika zespołu.
Każdy występ zespołu „Białe Skrzydła” to pokaz umiejętności i żywiołowości, która niezmiennie podbija serca widzów. Mołodeczańscy tancerze są ambasadorami polskiej kultury narodowej. Najlepszą miarą sukcesów zespołu „Białe Skrzydła” są liczne nagrody zdobyte w przeglądach, na festiwalach krajowych i zagranicznych, częste występy, znakomite recenzje prasowe oraz spontaniczne reakcje publiczności. Kronika zespołu wypełniona jest słowami uznania i licznymi podziękowaniami wyrażonymi nie tylko w rodzinnym Mołodecznie, ale także w Polsce, na Ukrainie i w Rosji.
Zespół występował na wielu koncertach w kraju i za granicą m.in. na X i XII Międzynarodowym Festiwalu Kultury Kresowej w Mrągowie – 2004 r. i 2006 r., gdzie spotkał się z bardzo gorącym przyjęciem publiczności, został laureatem i otrzymał pierwszą nagrodę.
W grudniu 2004 r. wziął udział w Międzynarodowym Festiwalu „Sambor 2004” na Ukrainie, gdzie jako laureat został nagrodzony złotymi medalami festiwalu.
W kwietniu 2005 r. zespół brał udział w pierwszym otwartym choreograficznym festiwalu „Białe Skrzydła” w Mołodecznie, za co był odznaczony dyplomem festiwalu.
„Białe Skrzydła” mają ścisłe kontakty z zespołami choreograficznymi: z Ukrainy „Orchidea” (Sambor) „Barwinek” (Bełgorod – Dniestrowski - Ukraina), z Polski „Ryki” (Ryki) oraz „Wyszków” (Wyszków), Zespół Tańca Ludowego UMCS (Lublin), z Rosji zespół „Słowianoczka” (Sankt Petersburg), „Sczastliwoje Detstwo” (Ulianowsk), z Litwy „Solczanka” i „Sto uśmiechów” oraz z wieloma zespołami z Białorusi.
Wizytówką zespołu od niedawna jest choreograficzna kompozycja „Białe Skrzydła”..
Zespół bierze aktywny udział w koncertach, które odbywają się z dużym sukcesem, porywają widzów ciekawymi choreograficznymi kompozycjami.
27 lutego 2006 r. zespół dostał honorowy tytuł – „WZOROWY”. W 2007 r. Dyplom I Międzynarodowego Konkursu „Sławianski kubok” miasta Sankt-Petersburg, Dyplom VII Festiwalu „Dniestrowska Falia” miasta Bełgorod – Dniestrowski (Ukraina).
Zespół „Białe Skrzydła” w 2006 r. był uczestnikiem VI Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego Cekcyn – Osie 2006 oraz VII i VIII Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego Cekcyn 2007 i 2008.
W 2007 r. zespół dostał zaproszenie i był uczestnikiem Międzynarodowego Festiwalu w Krakowie. W październiku 2007 r. koncertował w Ostrowie Mazowieckim.
W 2008 r. był uczestnikiem VII Charytatywnego Koncertu „Syców – 2008”, w Festiwalu „Sambor - 2008”, na przeglądzie kultury Kresowej we Wrocławiu i Szklarskiej Parębie.
Został Laureatem Państwowego Festiwalu Narodowych Kultur w Grodnie (Białoruś). W lipcu 2008 r. koncertował przed prezydentem Białorusi. Brał udział w Mińskim Obwodowym Przeglądzie Polskiej Kultury „Nieswiż – 2008” (Białoruś). Zespół był świadkiem bicia rekordu Guinnesa w grze na keyboardzie (76 godz.) podczas pobytu w Szklarskiej Porębie.